Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayağına ser
alkımların rengini
her rengine
ayrı güne denk getir

birine yağmur

yağmur süremine bur
çalması zordur kubur*
yedin dedikçe doymaz
kaskatım densiz obur
ıssızlığa ezgidir fesleğenim
gözlerinde kokuları dökülür

alkım altında
bekleyeceğim seni
tırmanacağız
yedi renkli ağaca

haydi el ele

devrilir tamu kazanı
tufanına düşsen bile
yüreğine dağlı ozanı
soluğuna deşsen bile

kızıl saçlarına dürüp

yazında kışı görende
kışında yazı yaşarken
defterini tez düründe
erken niyazı düşerken

şaşırmadan derin dere

bırakıpta gidince
hüzünledi yüreğim
sel akıpta bitince
hazanladı yüreğim

aklımdan hiç çıkmayan

yazla gelinse bile
yüreğe donacağın
döne dolaş kabile
oklasın onacağın

süremi dal ucuna

baharındaydı sevgisi
çiçeklenmişi yelinde
sokuluşundan bilgisi
böceklenmişi elinde

alaca karanlıktayım

kahrını çekmez misin
ne'dersin çıbanınca
zehrini dökmez misin
kedersin yabanınca

feleği yokladıkça

ay doğmamışsa
pus karanlık geceye
acır gözlerin
mor sis gibi çökmüşse
en derinine
saklayamadım görüp