Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

lilasında dökülen kokuda
seni aradım leylaklar içinde
rengi ahengi dengi bengi su
delilikler eksilmeden doğrusu
duyuyor musun hoş kokuyu

liboşlarda eridi
onlarda gizine erdi
gördü ellerindeki malı
taponlamış
japonlamış hali

kör gözüne bak
sağır kulağını duy
dolunca tabak
boşalır mı sandın huy

vanası açık

erken uyanır
dalında sesi kuşun
hırçındır şimdi
kayalara vuruşun

parmak ucunda

gelin giyince tafta
durduğu da bir hafta
madem böyle huyu var
boynuna takar yafta

kaynar kazan karası

ekmeği çok yemesen
kaynana şey demesen
madem böyle huyu var
erden varmayıversen

yüreğimin çekini

sevdasında can bulsun
gıdasında kan bulsun
madem böyle huyu var
devrisinde yan bulsun

kıpırdar toprakaltı

yakar suyun yakışı
sakar koyun bakışı
madem böyle huyu var
nedir boyun büküşü

bulutlardan esiyor

ay senin
mahzeninde mi var
iri kara gözlerini içtiğin
bağında bağladığın
(ipi koparsa kork)

çağın ozanıydı öldükten sonra
sağlığında sefa görmedin usta
derdi yazanıydı ildikten sonra
sağlığında vefa görmedin usta

burnunda gelince ahu zardasın