Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çekip gittin
kırmızı bir çizgi
yitikliğinde
acılı uykulara
saldım düşlerimi
ağladım doyasıya

titriyorken yüzün
bulut kaynıyor hüznün
ağlıyorken bulut
duman içinde gözün

bölük pörçük uyku

düşerken sabah alacasına
eylülün serinliğinde
titredi içim titredim
dalından kopunca yapraklar

gökyüzünün

savaşa tutuşmadan
son kez düşünüp
barışa zorlamaktır
insanlık adına aşkla

bağlanmaktır sevgiyle

hırpalamışlar yüreğini
kendine güvenişin yok
böyle değildin sevgili
topla kendini geç olmadan

yaseminler kondururdun dudağıma

toplaşanı selamladım
dillerinde bal döküldü
saçaklıklardan damladım
yollarında dal söküldü

anlat şimdi yareninden

tartı bozuk gocunmaz
kafa kafaya toslar
sırtı kızık kaçınmaz
kafa kafaya toslar

ülke batsa kıpramaz

anımsarım
bugünde kıpırdadı
korkak gelin telaşında
toprak
dörtbuçuktu şiddeti
doğanın kızgın hiddeti

Âdemden kalma
Kara toprağa sevgi
Göbeğim toprağa gömülmüş
Üstümüze de yorgan
Gözyaşımızın acısı
Toprakta kaybolur

tek
kaledir
kale içinde
kale suru belirsiz
kapıları kayıp dört mü beş mi
evleri dükkanlara döndürülmüş