Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şaka değil gülmüyorum
cennette demir kalıplar yollar geçitler
beton evler insanlar gördüm
göremez miyim
cennette demir kalıplar yollar geçitler
beton evler insanlar olamaz mı

bakır çalığı şarap kırmızısında gök
yüklü bulutlar içinde gökyüzü
iki ateş içinde kalmış şair
tutsaklığın ve özgürlüğün

iki ateş arasında kalmış şair

acı bölünce biter
sevgileşir çoğalır
diken güllere döner
0d külleşir dağılır

gözlerin içi güler

dahası ne istesem
dalda salınır gibi
başkasına islesem
balda kalınır gibi

tatlı söze avunup

gittiğin yerden
kara gülücük kaldı
alın çatından

nasıl yanıldın
kendine doğan günde

öze büyü büyümez
seçilmez sandığım
ateşinden üyümez
geçilmez sandığım

varlığımın çoğuna

şapkası öne eğik
adamlar gördüm
yaşama hakkı
gasp edilmiş midir

şapkası öne eğik

hüzün yükü bindi omuzuma
bir başka tat gönlüme
toprak kokusu istediğimiz
yağmurla birlikte burcu burcu

cıvıltısız köy olur mu hiç

ateş tutar bağrım dumanı çıkmaz
deli dolu düşe say benim yavrum
neşe yutar çağrım gümanı sıkmaz
anlı ansız koşa vay benim yavrum

varındı yoğundu sarman gerekir

özünü tutan bulutum
biraz sonra başlayacak
sicim gibi oklar kutum
hedefinden taşlayacak

gözünü yutan gökyüzü