Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kaç kuş kanadı
sıvazlayıp uçurdu
şu koca ağaç
ne bitti an ne durdu

dönmesi kolay

güzdü gelen
güzelliğiyle
hüznüyle
çıktım yel tepesine
kolaçan ettim
renk cümbüşü çevre

güzeldi
an istemle olur
kuralsız yaşamalı

pencereden dışarı
söğütler arasından

gerçekte olsaydı düş
güvenemiyor insan
yansılaması çok hoş
güvenemiyor insan

damarlara doldu hız

Gurbette gece duygulara gebe
Acı sızılar ağlaşır gözünden
Soluk kesecek iniyorken dibe
Ayrılık başlar dökülür özünden

Gurbette gece köz olur ciğerde

sevdasına düştüğüm
gurbette özlenmez mi
ömür boyu koştuğum
gurbette özlenmez mi

derdine derman olsam

güzün dökülecek yaprağı yok mu
ağacın dibinde duralım
ekimin onyedisinde
zarf içinde şiir
olalım

güzel şey söyle
anlamakta zorlatan
yanmış mı öyle
birazcık da şarlatan

yokluğunu as

ömrüme doğuyor
ellibeş yaş güneşi
leydiyi okşar gibi
saçlarımı okşarken

ellerinden öperim

güzellikler siliniyor ellerinden
bekleyip dinliyorsun
uzak bir yerdesin
nereden nereye gidiyorsun

göğsünde göze takılan