Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sesin gitmiş
duyurabilir misin
duman bürümüş dört yanını
sıyırabilir misin
görünebilir mirsin

karagözünde
ayrı bir anlam tadı
üzüm tanesi
kıskandırır üstadı

renk ahenginde

doğa ve toprak
renklenmiş dişediş hevenk
sevgi ucunda ışıltılanır parlak
bir yürek kuş kanadında çırpınan
sevdalara yığılmış

dokunduğu ekmek
içtiği su
ışıklı çocuk
her şeye bedel kokusu

söze söz ekle

doğmadan ölüyor çocuk
susuzluktan ve açlıktan
kalanı kararan boncuk
sevilmeye muhtaçlıktan
bölük pörçük görünür
aysbergin yüzü

bir kıyısında yalnız
dayanmıştı ak çama
kilim gibi yazılıp
boyanmıştı akşama

seyrederdi yağmuru

gök soğan yoldum
yufka içine dürdüm
ağza tat buldum

sustu imgeler
darağacı yıkıldı

İlk şiirimi
Bir kediye mi yazdım
Mırıl mırıl mırnav
Kucağımda uyurken

Gözlerini açınca

yağmura gün dolar avuçlarından
üşür mü ilk akşam ayaz dökülür
kış yağışa budanır mı uçlarından
aşar mı ilk akşam beyaz sökülür

sıcaklıktan arta yorgunluk aşır

şehrin kirini
akıt yüzünden
yıka bol sularla
çıra gibi gün
bir ilkyaz kuşluğu