Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

külümü soğutacak
yağmur çevrilsin öte yönüne
yarına yağsın bereketiyle
herkes sokağa dökülmüşken
rahmete bürünsün

ötelenen bulutta
hüzünlerim kalmadı
kötülenen umutta
hüzünlerim kalmadı

paramparça bir düşte

içi gülüyor gözlerin
gülemiyorum
doluyor gözlerim
nasıl anlatsam
artıyor burukluğum

içimde dönen burgaç
acısında kavurur
gökyüzündeki sarkaç
kaçışında savurur

gelir duldama sessiz

geziyorum
izliyorum
güzellikleri
içim bir hoş

kırmızı gülleri

o an seni düşünsem
hüzün alınca benden
özleminden üşünsem
yüzün dalınca benden

gülde ahtın var mıydı

hüznüm
boğmayacak
yüreğimi kanatsada
damlalarda damıtıp
gözyaşlarında coşacak

hüznü dökülmüş yola
kucağımı dolmuştu
gıcırdayan karyola
bucağımı bulmuştu

özleminden değince

boğumlandı hıçkırığım
durmaz akar gözyaşlarım
yudumladığım suda bulur
renginde arkadaşlarım

efkarlıyım bu gecede

ayazlı bakışın
yüzünde serinlik
sinemde yanan ağırlık
bıraktığın kışın
hüznünde derinlik
kurumuş otlar sinlik