Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğe kazılmış ince yazıda
alıp götürünce ulu yaradan
hemencecik acır derin sızıda
alıp götürünce ulu yaradan

götürmek yeter mi sevgisi baki

ayrılık çizdi
silinemedi gitti
sessizlik yazdı
ölünemedi gitti

curayla neyle

acı poyraza
yalanırken yüzümüz
döner kiraza
elenirken özümüz

uykunu alıp

acır poyrazdan soğuk
yaprağıma kondurdu
sestin soluğun boğuk
yazı günde dondurdu

sevecen koygun dilin

ayrılığa sevinebildim mi
yalnızlıklara sarılıp
eğsem yüzümü
yerlerde bulur muyum

ayrılığın tadı olabilir mi

sorsan yüzündeki gölgeyi
gülmesini unutmuşluğunda
yükselen şafakta umudum
alnına sürdüğüm erkenci çiğ tanesi
ellerin buz gözlerin kanamış
suları serttir ayazlıdır köyümün

tanıştığında
ışıltılı geceydi
göz yaz güneşi
ısıtılan heceydi

aktı mı şiir

sanadır sözcüklerle
seslenişimin aslı
derin gülüücüklerle
ıslanışımın aslı

an akıp gidiyordu

aşk içinde ayrılık
aşk içinde sevda
olmalı mı

sevilmeden sevme
korkunç ivme

iştahla
geceyi kavurup yiyecek
alacakaranlığında şafağın

ateşle
şehre dolacak ışık