Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşününce
seni bilir gibiyim
ölürken ellerinden tutar gibiyim
ölüme bir soluk daha yakın

düşünümce

sana uydum
seninle uyudum
kollarında büyüdüm
büyüdüm anam

günbatımında

o yüz senin yüzün değil
yapay gülücük başkasına yaraşır
çaylak gülüşü karga ötüşü
birbirine karışır

oyun oynama benimle

sevincime kanat çırpın
üveyiğim kumrum arı kuşum
iç serçecik şu parmağıma benzeş
sığırcığım karatavuğum
için yaşamın suyundan

sıcacık mayalı ekmek
içim çekti dedim sabah
işe gideriken
üzerine bastım
ayağını geri çek

sıçradığı yerinde
yelleri esiyorken
ayazlığı serinde
elleri kesiyorken

acısaydın gözyaşı

sığınsaydık dünyaya
hoşgörü denizinden
nefsin uysa bünyeye
hoşgörü benizinden

inançla sarılmadan

bağrıma bastığım taş eridi
ağlamadım değil ağladım
gözlerim farıdı

sakındıkça çoğaldı körlüğüm
birine bakarken

Korkuyorum
Toprak kokan yalnızlığımda
Burcu kokular özledim

İçimde ağrının yalazı
Yokluğun

canının istediğin
sıkıysa de bakalım
asla olmaz dediğin
sıkıysa de bakalım

dırtmadan dök olanı