Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

öyle kurulmuşsa
evrensel boşluk
bilinmezler dolu
bilinen hoşluk

ilk emri okuyun

içte kaynar kazanı
göremiyorum deme
gücü neyler hazanı
süremiyorum deme

oturup derdi dökse

şubatın sonu
sabahın ilk saatleri
güneş altın ışıklarını saldı
soğuk ortasına
göğün bir yanı kurşuni

an boyutundan baka
bulutlar değer açsın
can soyutundan aka
lobutlar değer açsın

fanusla içindeyim

göğünde güneş
gönlünde ateş yanar
gözüne sınar
uykudan ağır çınar

nerede şimdi

yarım gülüş tümlensin
hüznü biliş sonlansın
kendi biter canlansın
değiştir öğretmenim

ağıtlar şafaklasın

özü
toprakta düşlenen
bakışım/akışım değişimiydi

yazı
buğulanan camda

geleni sormadı mı
hasta mıydı gerçekten
serabı sarmadı mı
hasta mıydı gerçekten

eşiğinden içeri

Şu ana
Şu yaşa geleli
Bir düşün

Buğday melez mısır kepek
Bayat taze sıcak çörek yufka börek

güzeldi
an istemle olur
kuralsız yaşamalı

pencereden dışarı
söğütler arasından