Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kuş kanadına yoksun
naylon oyuncaklardan
bulut sarmalından sun
renklice sancaklardan

coşan ırmaktan kaçak

ay düşünce
dalgalandı deniz
bürümüştü ayaz
gülüşünce

yarım yüzüne

küsen yağmurları
düşmüyor kuru toprağa
gözyaşlarım yetmiyor
beş para bile etmiyor
ayazı kesecek yine

kuytusuna yarların
savurduğun eşyadır
alkanında karların
kavurduğun payadır

ciğerde söküldüğün

geceyle tutuştu nisan girince
bulutlar döküldü ıslağına bak
sokaklarla geçer insan arınca
yağmura uyunuz sulağına bak

çok uzağınasın göremem seni

kuzu tokluya döner
toklular koç olunca
sağılan koyun diner
bakır bakraç dolunca

özlem biter sarınca

kıyıda saçlarını savurup
yel inliyorken neredeydin
kumlarda yalın ayak gezerken
etekleri tutuşuyordu

güneş inerken dağın ardına

lacivert gecede dalga kırınca
denizler de ağlar olur sırrınca

sabahlara değin dağladığına
yüreğinden dolan ağladığına
sevişircesine meyil bağladığına

gözü buğulu
gizemli duygu yükü
sevda sarınmış
kanıyor yüreği lâl

değme geceye

lâl ne denli
derinse gizemliyse
dili şaplak gibi ağır
üzerine attığının
altında kalma sakın