Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece karanlığında
her ayrılık yakışı
türküler eşliğinde
geldi geçti takışı

gözüne titrer hüzün

gecenin dilinde yalan
gün akşamla buluşur
bülbül içinde gül dolan
ay yıldızlarla gülüşür

gecenin dilinde yılan

gecede tin
tintin gezeriken
seni unuttum mu
çöpe çıkmış kedi orada neyledi
duydun mu birşeyler söyledi

gecenin konuğu
konuğum yağmur
camdan öte
candan yakın

gözlerim buğulanır

gecenin içinde
üşür renk
uyku kaçıran
geç kalkıp
er yatan günle gelen geceden

geçen yıllar ardından
izini bulamadım
herkes kendi derdinde
yazına gelemedim

görüşelim demiştin

geçinceye zamanı
dün düne kiplendi mi
saçıncaya samanı
an ana iplendi mi

deftere yazdık bitti

Gecenin karanlığında gezin ve
Bir ayının koynunda kal
Kızgınlığımda diyemediklerimi
Kekre bir tedire sürdüğüm düşleri
Her gece lodos ta dinlenen
Gözümün kurumayan neminde

acaba ben mi geç kaldım
erkenden erken mi kalktın
çabucak deseydin yarim
suca peşinden akaydım

goncalar yerinde kalsın

gelen bahardı
yollar ağardı
kar yağmadı kardeşim
çiçekler yağdı

zümrütlendi