Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sensiz çiğnenmez o kırlar
halay kokan topraklar
seninle güzeldi oralar
sen yoksan
yalnızlık ceketin düğmesi
acıya mayalanır gönül

hüzüne sardılar beni
ne yana dönsem bilmem
dudağımda gülümsemem
hiç kalır mı sen yoksun ki

anımsamaz oldu bellek

gemiler uğramaz artık bu limana
kuşlar göçmez bu gökten
karabasanlar egemen düşlerime
yürek yangınlığım harmanlanır

gözlerin usuma dolan

görmek istesem
dayanamam
göz yaşlarımı tutamam
sensizde kalamam

sensiz hiç yaşamadım

serinliğinden esen yel
şemiğe doğru yel eser
derinliğinden en teyel
emiğe doğru tel keser

sarıldığın mı kolunda

Kapıyı çal da gir
Yaldızlı dizelere
Rengini soldurmadan
Karanlığa aldırmadan

Dolduğun odandan

kokun sinmiş dağılmaz
dağın duman bürümüş
dokun inmiş yağılmaz
çağın yaman çürümüş

bırakmadan ortada

suskunum
yalnızlığınla bıraktıklarından
tavşan dağa küs
dağın haberi yok

sesim karcıktı

boncuklanmış yıldızlar
göğe asılmış gecede
kulvarında taş kesilmiş yolda
aklığında sıcacık bir kadıncık

dilin ucuna dek gelmiş

er gelesin pazara
yeri yurdu bilirsin
gelmeyesin nazara
çoru derdi silersin

tezgahın üstü renkse