Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

beni görse tanır mı
elin oğlu sanır mı
ister sev ister sevme
sevmekten usanır mı

şekerden şerbet ezer

pırlantadan sızan
mavi ışıklar sonsuzluğa
gözlerine akarken
yüreğinde yanmak isterim

elinde avucundan sızan ter

dolaştığım yollarda eylül rengi yüreğim
ipincecik sevdadan bir armağandı sızın
göz alıcı görüne solgunluğunda yüzün
torbamın köşesine kahırlanmış ereğim

kocaman güz gülleri ucundan uçar arı

eşi meşi olmayan
eşleri izliyoruz
yanımızda başkası
başkasını diyoruz

başkasın sevmiyoruz

ışıtın gökyüzünü
ıslanırsan üşüme
kaşıtırım düzünü
gece girin düşüme
hep
düşe

düşlerim yağmur kokusunda
buharı tüter ilkyazın
toprağında sözcükler açar
tomurcuklanır gelir ardından

düşlerim toprak kokusunda

dahası gidemezdi
ıraklar yakıncacık
kendini yedemezdi
ıraklar yakıncacık
gözü yola aheste
işitse gelen sese

giderken ardına baktın mı
savrulan saçlarında anılar
ağlayan bulut
tan kızılı şafak
deniz dalgalı gözlerinde
çağlıyor ırmak

ırmakları kışındı
aldızına serenin
cırmakları işindi
yaldızına yerenin

aklında mı gizleri

zamansız
zeminsiz bir şiir de
gönlüm
susma konuş
al götür beni buralardan