Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

zoru zorlayanlardan
sevilmez mi analar
koru korlayanlardan
sevilmez mi analar

dağlar kadar yüreği

Deftersiz kitapsız orta yerdeyim
Gelene gidene ben ne diyeyim
Günümü günlüğümü
Sevimi sevgimi çaldın orta yerinden

Payına düşeni götürdün

üşütmeye başladı eylül
on ikiye kaç var daha
kış moruyla patlıcan moru
arasında dudağında kalınlık

nice çukurlar açıldı kapandı

sevdam
günde
gün ışığında
süzülür
dilde
türkülerde

sevda
ağrıdan ağır
tüyden yeğni

sevda
ne bir eksik

kokun sinmiş dağılmaz
dağın duman bürümüş
dokun inmiş yağılmaz
çağın yaman çürümüş

bırakmadan ortada

bir güz içimdeki
hazan içinde kalmışım
sararmış dökülen yaprak
kül renginde toprak
kuruyan çimen
solgun çiçek

dolasam kollarımı
boynuna
soluğumu salsam
ensene deliyani
yalnızlığını unutsan

sensiz çiğnenmez o kırlar
halay kokan topraklar
seninle güzeldi oralar
sen yoksan
yalnızlık ceketin düğmesi
acıya mayalanır gönül

hüzüne sardılar beni
ne yana dönsem bilmem
dudağımda gülümsemem
hiç kalır mı sen yoksun ki

anımsamaz oldu bellek