Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

battı balık yan mı gider
sancısı tutar mı
böbreğimin
kıvrandırır mı iki büküm

ellerini de yüreğini de büyüt

susunca fırtına
yalnızlığıma sığındım
omuzlarımda yük ağır
kendimde az değilim hani
hüznümü yanıma aldım

bağa deli kış geldi
çürümeye başladı
başa körden taş geldi
yürümeye başladı

serildi dostun postu

belki
olası anlık
umut yükü yağmurlu
uzun geceler gibi karanlık

belki

yüzüm kırış kırıştı
bekledin mi güzelim
yaş denize karıştı
bekledin mi güzelim

kurtulaydım dilinden

bekle gelir birgün
duyguların dağınık
toparla kendini
tek başınasın

bekle gelir birgün

Bende gitmeli miyim?
Tadı kaçtı buraların
Şehri değil zehri soluyoruz
Gün geçtikçe
Sararıp soluyoruz

sevinin ateşinde
yaktı yandırdı beni
koca çeşme suyunda
aktı kandırdı beni

yağsız tuzsuz hoş oldum

baktım geçmişe
hasret çekmişe
benzer yanı yok

o iri gözleri
ıslanmış gibi

başımı alıp giderim
öpmeyi severim
yitip giden aşkı severim
ben ölüme yakınım
dünyayı inanmayanı
bulanı özgürlüğü