Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir gül
bin esrara bürün
yandım dedikçe
gülüm har'a görün

vazonda süremlerin

sıcacık gülümseyişin
ah yüreğime inişin
işin yoksa kase cacık
gecenin yerinde sabah

erinç bırak giderken

bir zamanlar
eflatun sokağı vardı
denizlide sevilen
şimdi kayboldu

eflatun sokağının

sesini yazmış seze
şu gülümsemenize
kazalı geliş emme
kazasız dönsenize

ıhlamurun çiçeği

duyarlılıklar var
alışkanlıklar ötesinde
sarp alışlardan
canavar tinlerde bekleyiş
ağlamaklıyım

düşümde kalan
gün yarıya boyanmış
yarı bulutlu
yarı hüzne dayanmış

ikindileyin

düşünde düştü eli
geleceği görmeden
sığ suya taştı seli
gecesini dürmeden

özleminde şaşırdın

küçük bir fesleğen
yerde bitik
dalına konan
uçuçböceğim

telefon ucunda eşim

sevin sürükledi yandı yüreğim
her adı atışta düşen bir parça
esin körükledi sandı diriyim
her kuruş satışta düşen bir parça

döktüm dertlerimi pazar eyledim

yeni açılmış yolda
ayrılıklar da kan ağlanır
gün öfkenin seline kapılır
adımlandıkça sokak aralarına

tırmanır karanlığa karanlıkta