Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüznüne kuruyan yaprağı unut
yere düşer özün savrul yelinde
güzüne koruyan toprağı donat
sere düşer közün kavrul elinde

dalından kopunca suyu karışır

gelincik alı
dudağından korlaşır
yanağında söz

baykuşlarla ağladım yeşille gün düşledim
çimen yorgunluğunda yarin tatlı dilinde
bebeğin düşürdüğü gülüşlerde kuşlarla
elinde kaçırılmış gökyüzü aydınlığım

boşaltınca geceni haddindik uyur musun

alıntı öykü
titredi sokulunca
anında yandı
alazlar dökülünce

sarmaşık dalı

sevi destan mı
düş müydü gerçek miydi
kapıyı çalsa
hangice zamandadır

sevilmek nedir

zorunu bilirim eskiden
gün ayağıma dolaşır
elime bulaşırdı sıcacık
şuram bir şey gibiydi
dikişi kopmuş yara
zamanı kapmış ara

yarıma bütün doğra
giderken bize uğra
yeni gelin gelecek
alnında altın tuğra

binseydim doru ata

kara kedim gelirsen
birdenbire belirsen
balık kokusu geldi
fareye mi delirsen

açar dağında bahar

babam şimdi olaydı
yüreğime dolaydı
gitti geri dönüş yok
aldığı son molaydı

gurbeti yol eyledi

derdin mi demet demet
boynuna geçer kement
alırım dedi ama
dar yol kütahya emet

aradım bulamadım