Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geç buldum
hiç kaybeder miyim seni
çoban kavalında
saba ezgim

tut elimden

gecede tin
tintin gezeriken
seni unuttum mu
çöpe çıkmış kedi orada neyledi
duydun mu birşeyler söyledi

çıtında çıkmıyorsa
inci kolye boynuna
hakçası akmıyorsa
girmeyeni koynuna

elinden açar çiçek

bulutlardan süzülüp
alkımlarda görüldüm
ırmaklardan büzülüp
rengi renge sürüldüm

yükseklerde çağladım

yüreğinde baharın
cemrelerine düşer
toprağınadır harın
suyuna değer coşar

dalın ucu çiçekten

evinde dert kaynatır
kimse akla getirmez
çaltı kökten oynatır
kış sabaha yetirmez

güneşi başka doğar

kan ağlayınca sokak
tavşana döndü ürkek
yaza örtünmüş korkak
seni bırakamam ki

fişlenmiş künyemizi

'şair a.gül ataklı'ya ithafen'

gidişat takviyeyle
koca günler koca yıl olur
duymaları çok derinden
6.duygu güçlü

yıllarca yığılan onca sorunlar
nereden bakarsan del'eyler beni
dün gitti bu günde bitti yarınlar
bir dilim ekmeğe kul eyler beni

lokal dernek oyun nedir saymayın

umutları sabaha bitmiş
çığlıkları kesilmiş sokağın
kırlangıçlar el eteğin çekmiş
sıcak yuvalarına konmuşlar

yan komşudan geliyor mu