Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece kirli sarı ışıklar
oynaşır karanlıkla
ev içine kapanır

gece korkular inince
ayıplar içerde kalır

umudum yaşatır beni
kuytu içindeyim
yaşamın duldasında
yalın dingin

sevgiye özlemdeyim

anadoluca
anadolu kadını
eşiyle birdir
dağda kırda bayırda

tanıyan tanır

er olduk bugün
netcen gardaşım gitişine
sorudagaldım
maffetdin beni

ibrem çelikli

denize uzak mı uzak
bir o denli de yakın
hep ekilirdi kozak
hay aksiliğe bakın

deniz içinde adın

temmuz sıcağı gibiydin
yüreğim erken terledi
ana kucağında mıydın
hemencecik şekerledi

hep aradım ereğimde

pencereden açınız
içeri hava dolsun
şecereden kaçınız
uçarı tava dolsun

gömü yeraltındaki

her söz yalan değilse
doğrusunda utanır
her göz kaşa eğilse
doğrusunda utanır

uykusuz geçen gece

dudağımızı ısırdık yalnızlığa
kuşun kanadına astık umudu
acı da dağlanıyor yüreğimizde
en acımasız sancılarındayken

görünmez yerinde bölünüyor

harın höle kaynadı
yelinle çadır dulda
gözyaşından sınadı
ne hasırda ne çulda

umudunda dolandır