Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece kirli sarı ışıklar
oynaşır karanlıkla
ev içine kapanır

gece korkular inince
ayıplar içerde kalır

umudum yaşatır beni
kuytu içindeyim
yaşamın duldasında
yalın dingin

sevgiye özlemdeyim

garipçe kalışından
gözlerindeki korku
yürekçe dalışından
sözlerindeki korku

dolaşırdı şaşkınca

neden ağrıyor başım
avucumda göz yaşım
yalnızlığımdan ayrık
terk eder arkadaşım

bırak beni yorgunum

telli turna uçmadı
kanadını açmadı
derdi acaba nedir
hiçbir yere kaçmadı

yalan değil doğrudur

anadoluca
anadolu kadını
eşiyle birdir
dağda kırda bayırda

tanıyan tanır

er olduk bugün
netcen gardaşım gitişine
sorudagaldım
maffetdin beni

ibrem çelikli

denize uzak mı uzak
bir o denli de yakın
hep ekilirdi kozak
hay aksiliğe bakın

deniz içinde adın

temmuz sıcağı gibiydin
yüreğim erken terledi
ana kucağında mıydın
hemencecik şekerledi

hep aradım ereğimde

pencereden açınız
içeri hava dolsun
şecereden kaçınız
uçarı tava dolsun

gömü yeraltındaki