Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ay burkulduğuna gelmesineydi
dolandım pencere kapın olunca
ya korkulduğuna çelmesineydi
dolandım pencere kapın olunca

kibrit kutusu ev her köşesinde

hüzünle
başladı gece
karardım
kendim gibi

görmedi yazı

sevi alazı dağlamadan ciğerimi
geç kalmadan gel
yel sürümeden değerimi
geç kalmadan gel

günüm karalandı

yağmurdan sonra
ebemin kuşağı
altından geçsin
çağırın uşağı

sevinç dolarız erken

her yerde
başka batar güneş
ışığın sönüşü her açıdan
buluta
göğe
denize

gönüldeki ahım düşer yüzüne
günahı vebali çıkar sonradan
özlemiydi yare döşer közüne
günahı vebali tıkar sonradan

yaralarım yüze göründüğüne

alacalı bir resim
esintiyle gidip gelen
kollarımda kelepçe
canhıraş solumaktayım

kör karanlığın

güvercinimi vurdular
yıkıldı yüzü koyun
toprak kana boyandı

uskarının teki delik
ellibeş yaşında

elsiz ayaksız
yele hemen açılır
elinden asla

Ne yazmalıyım
Uğur gelsin başına
Rengarenk kelebeklerde
Bahar yaşına
En güzel günün doğsun
Nergislerle fesleğen dallarında