Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yazarım düşlerimi suya
dökerim renk renk boyalarımı
ebrular oluşur
unuturum kağıda geçmeyi

yazarım düşlerimi şiire

kırlangıç kanadına tünese
yuva yapışına tanık olsa
elsiz ayaksız nasıl örüyor ki
umudunu tazelese demle
yarınlara neler devşirse

sabah uyandığımda
yanı başımda yoksun
bulurum sandığımda
yanı başımda yoksun

uyandırınca kuşu

bir yorgana
sığarken çocuklar
şimdi eve bile
sığmamasındaydı

büyük lokmayı yut

Yalpaladın mı durma
Yıkılırsın düşersin
Ululanma kudurma
Yerleri çok eşersin

Ulu olan korkutmaz

ıslak günlerde mutluydu
gülerdi kırmızı çiçek
bülbüller sustu kutluydu
çilerdi kırmızı çiçek

neydi o coşku heyecan

Sevgisinde sevdaysa
Kederini unuttu
Ayakları yerdeyse
Kendince bir yol tuttu

Kavrulunca pişmedi

şehirleri yabanlar bastı
yollar kapandı
doruklara çekildi yurtlar
karlı yükseltilere yüründü

yeni türküler söyle dost

gerekçesi bu muydu
sunduğun yalan oldu
naz edişin demiydi
yonduğun talan oldu

beni gece anladı

an buharlaşırken
yaşlanıyorum
kırışlar çizgi açarken
hoşlanıyorum

ayazgece sancılara