Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yayla köyde fesleğen
sardunya kokulumsun
gönlüme esin değen
sardunya kokulumsun

derde derman otacım

inan çok sevindim o gün ağladım
neden bu sağanak diye sormana
çevreme bakındım yürek dağladım
keklikler konaklar diye ormana

düzensiz kara bulutlar havada

özlediğim düşten yoluna baktım
sancısındayım da gelip görseydi
esti sevdan yelin uğruna yaktım
sancısındayım da gelip görseydi
susamışlığım bir tas su verseydi

sakın koparmayasın
gül gülünden özenir
çekin çeki oynasın
el elinden uzanır

ah halıma halıma

sanırım
o gece
seni gördüm
en çok istediğimdin
o gün

sana sıkılan her kurşuna karşı
güllere sunayım seni filistin
insanlık ne gezer şeytana çarşı
küllere banayım seni filistin

korktukları belli her hallerinde

seni imgeleyenler
ıraksayıp taramada
seni simgeleyenler
duraksayıp aramada

yüreğimi acıtan

seni seviyorum
kuşku duymadan
ölçeksiz

seni seviyorum
keşke demeden

yele karşı yaprak diline özgün
sele karış toprak eline süzgün

elleriyle sana ev yapacağa
iliksi kuşlarla çok sapacağa
gözlerinde kırpıp göz kıpacağa

sensiz geçse günler
yüreğim burkulur
bir köşede
nemlenir gözlerim

değmezse ellerine