Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ışığa değmemiş perçem
gözlerinden uyku yanar
yavrusuna tüner serçem
baharın terkinden donar

güneş tanla dağılmadan

anasının gelini
tutuvermiş elini
yanış tutuşu neden
yenge salma delini

gül dalına güzeldir

yanar tespihin kızıl akşamında
sarı bakışlıydı güneş
tez kapadın sayfayı
yeni başlamıştım henüz şiire

doru tayla koşuyordu yüreğimde

kimine erken
kimine geç kaldıysan
geçiyor derken
eline ne aldıysan

neredeydin dün

tez ayak uydurdu eli boşta kaldı
sevgiden yoksun bir garipti
ortada dönülen yol gözün önündeyse
nice kural dışılık gözüne çarpacaktır
nice aymaz geceden
yıldızlar göz kırpınca

ikindi sonrasında
geceye çöken bulut
bereket sofrasında
yüceye döken umut

omzuna biner ağır bir yük

bir kış süremi günlerinin birinde
uzadığın anlara
korkunç gecelerde yalnızlık
ve fırtınanın
ıslığı ıslandı

yüreğe dolan acı
aynalardan ilacı
ses verişine bakıp
uzun süre kiracı

derinlerden gelir iniltisi

elmanın irisinde
kurtçuk var birisinde
düşünmek gerekirdi
hormon zehir isinde

gez göz arpacık derken

geceler dağlar
üstüme hüzün eser
benim dostlarım
hep birbirine küser

maşa olunca