Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

pencereden açınız
içeri hava dolsun
şecereden kaçınız
uçarı tava dolsun

gömü yeraltındaki

dudağımızı ısırdık yalnızlığa
kuşun kanadına astık umudu
acı da dağlanıyor yüreğimizde
en acımasız sancılarındayken

görünmez yerinde bölünüyor

harın höle kaynadı
yelinle çadır dulda
gözyaşından sınadı
ne hasırda ne çulda

umudunda dolandır

yollarda özleme bak
bahara koşuyorum
dallarda öbek öbek
sihire coşuyorum

dallara kuş dolalı

aldığın adın
acı göle benzeşir
kızkuşu uçar
martılar konar yüze

avucu terli

canımı acıtınca
uzaklara daldırıp
gözümden mi kaçırdım
temmuzda üşütmesen
yaşları da kuruttum

bir kahkaha
güldürdü kendini
espri dökülmeden
gülüyordu
tıkanırcasına

görünmeyeli çınar göçer
boylu boyunca devrilir
içime içimden geçer
sevgilerinden çevrilir

yalın duru gölde gövel

sanma gidişinde dört köşe oldu
dik başın yüzüne sen de ağladın
anma noktasına pür neşe doldu
ak yaşın güzüne sen de bağladın

neden kalkamadı uslu çocuktun

korku çocuk ölümüne
bulutlardan süner gelir
yapılandır o zulmüne
umutlardan iner gelir

öykülerden yazılınca