Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

karabasan günlere
geride kalan nedir
um olduğu dünlere
geride kalan nedir

ne resimleri solmuş

gönlünde bentler taşsa
gideceği yer belli
feleğin her dem şaşsa
gideceği yer belli

varsa gelen maaşın

giderken
kepenkleri iniyordu şehrin
kaldırımları doluydu
geceye dönüktü yüzün
hüzün doluydun

gidişinden bellidir
gelişinden bakınca
yedişinden tellidir
delişinden sakınca

gülüşünde sancıdır

gidişim
karagözlerinin gerisinde
çadırları geçip
kayabaşına doğru

keçileri heyledin mi

bir yerden
birinden
birden gitmek değil
kendiliğindeni
koyar adama

gitme kal derse
tutulur el ayağın
anıksa derse
unutulur düşlerin

kökünde yanar

gittin
geriye dönmeden koşardım
kalmasın bir ince iğnen
hiç bir şeyin kalmasın
acılarını
kara gecelerini

sessizliğimizde fırtınalar susabilmeli
deniz dalgaları derin yapraklar uslanabilmeli
eller ellerde olabilmeli

sise giriyorsa çıkmayacaksa bir daha o gemi
ardından kin kusanlar yanında sevgiyi kucaklıyabilmeli

delice yeller esti
acı poyraza döndü
gönül bağını kesti
kendir bağında kendi

suç ta özür de benim