Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölüm dörtnala gelir
öttürdü dala belir
düşlediğimde kalan
nasıldan gülebilir

desem ki gider misin

uyudu düşlerden uyandı
karanlık uykuyu
uyumayı bekleyen kim

terleyince karıştı birbirine
ayrılıklarda

düşlere düşlerle gittim
acıdı içimde gezinen
bugün kolum yarın sırtım
uğramadığı durakta
ne işi var

sevdiklerim
dağların ardında
özlem doludur
turnalardan sorulurum
esen yellerle kokumu gönderdim
avunulur

Ani kalkışlarda uyanıyorum
Korkunç bir düş gördüğüm
Yoramıyorum bir türlü hayra
Korkuyorum

Sakinleşince

yaşanır yüreklere gün doğunca
hele eşini dengine değince
dünyalar senin olmaz mı
çiçekler selama başın eğince

yüreğinde sevdiklerin çiçeklenmeli

duru durgun bir çocuğun
mor gülüşünde nemlenmiş
güz kokularında belenmiş
güllerin alına ucu uçuğun

terler avucunda kelebek

sesini yazmış seze
şu gülümsemenize
kazalı geliş emme
kazasız dönsenize

ıhlamurun çiçeği

düşümde kalan
gün yarıya boyanmış
yarı bulutlu
yarı hüzne dayanmış

ikindileyin

düşünde düştü eli
geleceği görmeden
sığ suya taştı seli
gecesini dürmeden

özleminde şaşırdın