Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

torbaya koy anadolu şehirlerini
birisini çek rastgele
paris arka sokaklarından
pek te farklı değil

renklicedir

gecelerde zindan duruşu
ören yerlerin ürpertisinde
alışkını olmadığım gonk vuruşu
dom tapınağında gizemlerine
uçuşturur bakımlı duruşu

göklere perde yetmez
melekler kıskanmasın
akgülüş nazar etmez
melekler kıskanmasın

ağladıkça olgunsun

migrenim birden girince
karanlıklar arıyorum
çatkapı içe dalınca
yarenlikler sarıyorum

başımın tatlı belası

ışınları soğuran deniz merhaba
güneşten öte yola
değer mi gözlerin

yapraklarında kıpır kıpır
sallanan yele

azabında sevebilse
gün sızısında süzülebilse esin
acıklı düş ardında gülebilse
sorulan yolu bulur insan

bulanık duygularında

koşma
yavaş yürü
uçuracaksın
çifte sunayı

mahzun kalacak

ağırlaştıkça ağır
omzuma binen bir yük
havanın ağırlığı
hepsinden daha büyük

hem nemli hem gamlıca

hüzünlü bir şarkıda
sol seste kararmışım
bana göre farkıda
durmadan ararmışım

eli elimde değil

tökezledi birisi
yalpalama taşladı
hızmet becerisi
su almaya başladı

donla zıbına karşı