Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çok sağlam bağlanmışım
kolay değil kopamam
derinden dağlanmışım
kolay değil kopamam

sana koşarak geldim

Uyanmak kolay mı umuda
Yalnızlığa daldığım gecelerde
Düşlerimde sıcacıktım
Seninle koyun koyuna
Seni sevmek zor mu

Üretken ellerde büyüdün
Umudun sütünde beslendin
Ey sevgi ayın on dördünde
Yaşamın dallarına tutundun

Işığın duru dokusunda

(Yol üstü İzlenimleri-Köln-3)

babam hastaydı
üniversite hastanesine götürdük
bir akrabamla

kopan yıldızlardan
bir tutam sevi
düştü gönlüme
suskunluğum telaşında

içimiz dışımız karıştı

korkular duyduğumuz
yollardan geçerken
şeytan kılıklı nesneler
yanınızdan kaçarken
ürperdiğimiz

küf kokusu ardına
gerisinde gül açar
hölü döke pardına
tıkırdatıp da kaçar

gül bahçesi evleri

çoraklaşıyor toprak
sazım gibi çatlamış
kurudu dallı yaprak
tazım gibi atlamış

gıncırdağın sesleri

kuduruk gecede
neler oluyor sana
bulutlar ağlaşır
kumrular ağlaşır

gece şavkında

küçük bir atom
uzun koşuya düşmüş
gövdende tercik
azgın denize coşmuş

durmaz gidecek