Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşte mi gördüm gerçek mi
ne sözden anlar ne dinler
oğul dalda mı pürçek mi
ne sözden anlar ne dinler

dediği gibi olacak

acımadan yüreğimiz
nokta koymalıyız hemen
açılmadan yelkenimiz
nokta koymalıyız hemen

yasak yerlerde gezindik

sabahın tan zamanı
uyku gelmez nicolur
dinginliğin zemini
duygu almaz nicolur

gecenin ucu sonu

sağanak yağmur
adım adım saçak altlarından
duygularımı da sürükledim
çarpıntı ısladı epeyce
duygularım kuru kaldı

unutulduğum köyde
unutmuşum yüzleri
yeni doğanları çıkarmam
gözlerinden tipinden
oldukça zorlanıyorum

tahta atlarım vardı
yağmur altında kalan
çelik çomak oynardı
köy meydanında olan
gönlüm sevinç dolardı

vur sazın teline ozan
bir nefes ilerisi ölüm
hazan süremi yakıp kavuruyor
yaşlı genç ayırmadan
dünya malına kanmadan

çok uzun yıl bekledim
ömür böyle geçecek
yıllara yıl ekledim
ömür böyle geçecek

otursamda oturmaz

ömrüm boyunca
fazlalığım olmadı
işe karınca
karınca gibi oldum

___günle açıldım

yakınca gelinliği
akça renkli ipek gömleği
desenleniyor
alkanlarla

düşleriydi hep