Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çığlığımın gülümsemesi mi
bir yıldız ışıması seher yelinde
serçe ürkekliğinde
fesleğen kokusunda

umutlandım yine

deli misin kardeşim
insan sevdiğine
hançer mi vurur
hem alçakça arkadan
olacak şey değil kardeşim
darptan duracak yürek

ne çok düş görürüz
yorulmadan
kırılmadan
darılmadan
anlata anlata bitiremeden
yormaktan yorulduk mu

kazımadık akneyi
uçlamaktan vaz geçtik
kazıdık ta tekneyi
üçlemekten vaz geçtik

ipin ucu kırıldı

soğuk değil o denli
kar taneleri
düştüğü yerde
eriyiveren

sonsuz evren boşluğu

duraklarda boşuna bekledim
ne gelenim var ne gülenim
her durak kaçıyor benden
kaçıncı duraktayım
var mı bir bilen

Sevi
İş
Eş-dost peşinde
Koşar adım bakarız
Birden düğümlenir boğazınız
Kördüğümler yaşantınız

ışıtan dolunayla birlikte
yalnızlığımdan sıyır beni
sessizlikte üşüyen tenimi
sıkıca nefesine
koy beni

davullar gümbürdüyor içimde
yüreğim ritmine
tokmak vuruyorlar
ödüm sıdıyor

saçlarımın ağına

umurumda değil taşa çalsanda
ver duygularımla gözyaşlarımı
varımı yoğumu hepsin alsanda
ver saygılarımla insanlığımı

insanları ayır kayır denir mi