Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yokluk içinde debelenmişim
anamın yanında
ağlamışım özlediğime
avutulmuşum

bir gün olsun özlediğim olmamış

özledim onca yıldır
köyümden ayrıyım
havası suyu dağı taşı
gözlerimin önünde

bulgur göndermişler

sardı gurbet yangını
teli keser özlerken
bulursun git dengini
eli basar özlerken

adını andıkça dost

özünü tutan bulutum
biraz sonra başlayacak
sicim gibi oklar kutum
hedefinden taşlayacak

gözünü yutan gökyüzü

Erik çiçeğe durmuş çağlası yakın
Çoğa varmaz dişler kamaşır

Alev köze dönmüş düştüğü yer
Yanacak sucuları yanaşır

uygun değilim
eskisi gibi hiç değilim
kilitledin usumu
çığlığımı duyan yok
anımsatma yel ters esiyor

ağladığın mı
nerede kaldın azıcık
yazabildim mi
iki dize yazıcık

karagözlerinde

çalışılmalı
her yanda küsüyor el
can atar yürek
alkımlardan geçelim

alışılmalı

yağmurla güneşin
birbirine değmesi
teğetsiz dansı
ıslak ve yakıcı

gözlerimde gözlerinde

ak tülbendin ucunda
düğümlediğin sakızın sesi
dışarıdan duyduğum
anam mı gelmiş benim

küllü sularda arıttığın