Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

suskun
arka mahalle
dalından kopmuş
dalgalı iri kara gözleri
gözlerinin içi gülüyor
yaşam buluyor an

de
deniz mavisi
sözcüklerle
dünya
bir sözcüğe
üveyik dözüne sığsın

solmadan rengin
hadi sarıl boynuma
sesle ahengin
değmeden dudağıma

an aymazlığı

nar çiçekleri
açmamışsa erkenden
erik ağacı

ağlama canım
bugün doğum günündür

yaşadığın gün
çiçeklerde coştuğun
tomurcuklara
sür giderek koştuğun

yalancı bahar

sevinin yasasını yazıyor elalem
sen öyle otur oturduğun yerde

elini oynat akıp gidiyor zaman
ayrılığı düşünmeden yutsun kara kazan

elimden kayıp gitme
ikinci bahara ne kaldı şurada
öyküler öykünelim
şiirler söyleyelim
dolu dolu yaşayalım

dostuma gider yolu
em olup yarasına
üstüne öder dolu
em olup yarasına

ırmağa çağlayıp ak

dostuna gider yola ırmağa çağlayıp ak
dalına gül astığın em olup yarasından
üstüne öder dol da göz yaşlarında yak
alına gül yastığın em olup yarasından

alana katıp süren taşından alem eyler

eli boş gezen
bizim içinde gezin
kollarım koptu
eve bıraksam dönsem

pazar bitene