Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

arı yalın dilden yazılmamışın
göç edenlerinle yola düzülür
yarı belin ilden kazılmamışın
geç gidenlerinle sola büzülür

anlaşınca varsın anlamazına

art niyetine kaçtın
düş bile göremedin
kuşkularla iş açtın
taş bile veremedin

sorunsuz yaşanır mı

ateşin elde tutan
alazından duruşa
elalemindin utan
dalazından yoruşa

kefinden arınacak

sevgilin birtanen nimetin vebalin
güzelin birtekin aşkın ışığın
çarığın çingenen
sana güldü

aspirin gibi

avutuyorum kendimi
hüzzam takılıyorum
bugünler bakışlarım kör
gözlerin ıslak
damlalarda kendini bul
yıldızlanır ışıklar içinde

ayağa kalkılmaz olmuş
gönül havalanmış
yere göğe sığmaz
alabildiğine dolar
kırılmışsa tel yarılmışsa tekne
dinlenmez mi şimdi türküler

seni karşımda
şaşırdım gördüğümde
içim sızladı
ki umarsızlığında

ağlamaktan şiş

ay saklanmış
bulut arkasına
yakamoz düşmüyor
ışık düşmüyor
gecenin bakir anı

aynasını kırmalı
sarı kızı sarmalı
koca bıyık adama
anasını vermeli

aynasında kolları

ussuz acı esen yel
yerden aldı
göğe saldı anları
eller umuda
açtı dua da şimdi
yar gidende