Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz kuşların/kanat çırpışlarında
şiir başların/kirpik kırpışlarında

bakışlarında/soluğuna ilmeli
yakışlarında/türküleri bilmeli

acaba diyen gözleri
barış dalı yüreği
sevdanın çiçeği
kana boyar özleri

akgüne özlemi

gitme
bitmesin ilkyazlarım
dökülmesin
dallarında ışılasın yağraklar

şahdamarından

çocuğum büyüyorken
sandım küçülüyorum
türküler söylüyorken
yandım ölçülüyorum

düşümde yanıyorum

diline dolanırdı sözcükleriyle birlik
yavan ağızlarına dökülen akar suyu
yılan kıvraklığınla durur esen yeline
kuyu derinliğine soğukluğunu göster

bedenin kıvranışı zilleri titreşimken

kafa kağıdı almaz
evlilik cüzdanı der
ufak ağıda dalmaz
şişer cüzdanı gider

olmuş gece yarısı

kaçmak mı
benliğimde saklı bir kaç tanık
yılgın bıkık
düşüncelerin savruluyor
yoksun kaldım özgür sevişmelerden
yelsiz değirmenler viran

çocukluğum bende kalsın
çocukluğumu anacağım

içimdeki körçocuk
gözünü ne zamana açar
yaramazlığa ne zaman

Açık kapılara doldun ayazla
Poyrazla bir estin üşüdüm kaldım
Lapa lapa yağan karla beyazla
Muştulanan sestin düşündüm kaldım

Geceleri uzun uykular kaçık

sıla koktu umutlu
gurbeti düştü düşten
tırnakladım sazımı
dişledim dudağımı

kışta yanıp yazda donup