Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dünde sevi öyküsü
yarın olmaz neylerim
yoksa gönül ülküsü
sen gideli böyleyim

çözülmez yürek gizi

seni anmak ne güzel
üst üste gelen
acı seslerin içinde
tutulmuşken
gözlerinde

kaybolmak istedim
ren nehri kıyılarında
güzelim yemyeşil bir parkta
alıp gitsem başımı dedim
gidemedim

görmek istesem
dayanamam
göz yaşlarımı tutamam
sensizde kalamam

sensiz hiç yaşamadım

bir meyvanın yarısı
sensen yarısı benim
dost başına darısı
sensen darısı benim

mutluluğu paylaşan

güneşin doğuşunda
el sallayan sen misin
tomurcuk açışında
gül sallayan sen misin

sevdanın sevgisinde

ne zaman yüreğim
açmaza düşüp umarsız kalsa
suskun çığırışında
yanındaysam bile
eş iklimler yaşasakta

Kapıyı çal da gir
Yaldızlı dizelere
Rengini soldurmadan
Karanlığa aldırmadan

Dolduğun odandan

kokun sinmiş dağılmaz
dağın duman bürümüş
dokun inmiş yağılmaz
çağın yaman çürümüş

bırakmadan ortada

suskunum
yalnızlığınla bıraktıklarından
tavşan dağa küs
dağın haberi yok

sesim karcıktı