Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düş görmem
çoğu kez
görsemde
usumda tutamam

eşim sık gördüğünü söyler

sevin sürükledi yandı yüreğim
her adı atışta düşen bir parça
esin körükledi sandı diriyim
her kuruş satışta düşen bir parça

döktüm dertlerimi pazar eyledim

it gibi bir yaşam
dili dışına sarkmış
soluk soluğa oy çekilmez yaşanan

arayıpta bulunamayan
ansızın çıka gelen üstelik

ölüm dörtnala gelir
öttürdü dala belir
düşlediğimde kalan
nasıldan gülebilir

desem ki gider misin

uyudu düşlerden uyandı
karanlık uykuyu
uyumayı bekleyen kim

terleyince karıştı birbirine
ayrılıklarda

düşlere düşlerle gittim
acıdı içimde gezinen
bugün kolum yarın sırtım
uğramadığı durakta
ne işi var

sevdiklerim
dağların ardında
özlem doludur
turnalardan sorulurum
esen yellerle kokumu gönderdim
avunulur

Ani kalkışlarda uyanıyorum
Korkunç bir düş gördüğüm
Yoramıyorum bir türlü hayra
Korkuyorum

Sakinleşince

yaşanır yüreklere gün doğunca
hele eşini dengine değince
dünyalar senin olmaz mı
çiçekler selama başın eğince

yüreğinde sevdiklerin çiçeklenmeli

duru durgun bir çocuğun
mor gülüşünde nemlenmiş
güz kokularında belenmiş
güllerin alına ucu uçuğun

terler avucunda kelebek