Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boynun bükük durma
yüreğini dinle
içine düşünce belirsiz acı
süzülür gözyaşı dökülür alaz alaz

yıldızlar ay güneş görünmez gözüne

beni yağlı kurşunla
vursalar da susamam
dürüp akça kefenle
sarsalarda susamam

kurutsalar gölümü

susma konuş uyu kollarımda
düşlerini anlat
yüreğin çavlanlarında yüzdür
yıldızlardan yıldızlar dök

ışısın ortalık

susma
gizemli olsun
ayrılığın canavarında savrulacağımız
çıdamlar sindirmeyecek gönülleri
çelişkili gamzeler yanıltacak
bakışlarında kurallat

susma an geçti
söyleyeceğim şimdi
güne doğarken
ölü gibi gezerdi

gölgesinde kan

sürgün müsün
filizlendin yüreğimde
koparılmanı istemem
koparılmazımsın

sürgün müsün

geride kalan
ne ağardı ak oldu
ne karardı karakış oldu
süremlere n'oldu
ne üşüdük doyasıya
ne karşurubunu içebildik

gözü neden kaşındın
elini sürdüm geçmez
kirpiklerim aşındın
telini sürdüm geçmez

kası gevşesin dedim

adını koymalıyım
kurtulmalıyım önce
çözmeliyim kendimi kendimden
içimden akan ırmağı
denize dökmeliyim

eflatun sokağında
dolaştığım anlar
taşırdığım düşünce
aklıma gelince
araya başka sokaklar girince
-attı beni çok uzaklara