Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kirtik sabunla
başımı yudum
yattım uyudum

*******ellerim kan içinde
*********gözlerim kırmızı

Noktanın ömrü denli değilse
Simler dökülür mü üzerinden
Deniz mi var Denizli’nin ortasında
Çığlıkları mı tükendi kırlangıçların

Kendisinde değil mi kırlangıçlar

nisana ne kaldı
ilkyazla kokusu geldi
eriği bademi doldu
iğde de oldu mu

kırkikindi sonuna

yalnızlık
yenilginin sızıntısı
gidişinde
duymayacağım acısını
elim kesik içinde dilim suskun

ilk istasyonda
binecek bir yolcuyum
bekler sevenim
ardımda çok sevenim

ağıt süzülmüş

kırağı yağmış sokağa
dıştaki ağlamıştır
çokça yağa
durağa ağmış kel dağa
yanakları çağlamış

dalın ucunda son yaprak
kuruyup düşünce
baharı ellerimizde ısıtacağız
yaralarımız küllenecek

süremler kısalıyor

dirhemden tartılanı kiloyla satacaksan
toprağın altında kim vardı üstünde kim
gönlümden yırtılanı siloyla tutacaksan
çardağın çaltında kim vardı ötende kim

sarmaştığından beri uzakta duranların

ümüğüne tıkılmadan söz
koynuna sokulmadan düş
uyumalısın akça
duyduğun seslere aldırmadan

yalan cezasız kalmamalı

gergin telde
iki düğüm içinde
kırlangıç sevinci
seher zamanı

bir benim sesim