Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ötelenen bulutta
hüzünlerim kalmadı
kötülenen umutta
hüzünlerim kalmadı

paramparça bir düşte

deniz köpürüyor
dalgalar atlılar gibi
ine çıka kabarıp
köpüklerini sürüyor
çığlıklarında martılar

eserse sevdasından
buz gibi honaz dağı
küserse sedasından
söz gibi honaz dağı

kırk budaktan tepedir

ayazlı bakışın
yüzünde serinlik
sinemde yanan ağırlık
bıraktığın kışın
hüznünde derinlik
kurumuş otlar sinlik

bu ucunda ben
öte ucunda dünya
uzakta mıyız
hiç kavuşamaz mıyız

bir aradayız

külümü soğutacak
yağmur çevrilsin öte yönüne
yarına yağsın bereketiyle
herkes sokağa dökülmüşken
rahmete bürünsün

her yandan
kuşatıldım
tükenmesin
sevdalarım

seveninden

herkes kendince
bir şey
bir deli
bir aklı evvel

herkes kendince

toprak kokusu
güneş kokan teninle
sarılıyorsa
karanlığa seninle

eskiyen beden

her düğümü
hesaba katarken
unuttuğun neydi