Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

er gelesin pazara
yeri yurdu bilirsin
gelmeyesin nazara
çoru derdi silersin

tezgahın üstü renkse

yağmurla doğayı pakla
arındığından rahatsın
içinden hüznü kapakla
barındığından rahatsın

oynanacaklar var mıydı

aldırma ağam
gülümseyişine iz
düşürme emi
bende kalıncaya giz

kırılan yürek

gümüşten gümüş yağar
kuru kurak tarlaya
sicimleşir de sığar
gökyüzünde parlaya

burcu burca kokunca

dert olmadan yurt
mutluluğa dolmalı
uğur değmeli

sözünde de dur
göz gerçeği görmeli

rakamla boğuş
matematikle uyuş
başlarsa soğuş
matematiğe duyuş

yakalarsanız

salıncak sarkaçınga
salınır durur beden
yel nerden gelirse
ayazlar poyraz seni

ayağını taş alsa

susadım kanarım sanma
çatlamış dudağım kurur
pusatım yanarım kanma
katlamış odağım sürur

yolcu durma düzün bitsin

böcek bile
bulur yuvarlar
böcek olamadın
bir b.ka yaramadan
suya sabuna dokunma

gelmeyince yar
gün pencereni bekler yine
akşamları karşı köşede
gece çöküyor üstüne
aklını başına
kulağının dibine