Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sürgün müsün
filizlendin yüreğimde
koparılmanı istemem
koparılmazımsın

sürgün müsün

geride kalan
ne ağardı ak oldu
ne karardı karakış oldu
süremlere n'oldu
ne üşüdük doyasıya
ne karşurubunu içebildik

gözü neden kaşındın
elini sürdüm geçmez
kirpiklerim aşındın
telini sürdüm geçmez

kası gevşesin dedim

adını koymalıyım
kurtulmalıyım önce
çözmeliyim kendimi kendimden
içimden akan ırmağı
denize dökmeliyim

eflatun sokağında
dolaştığım anlar
taşırdığım düşünce
aklıma gelince
araya başka sokaklar girince
-attı beni çok uzaklara

çeyrek asır olmuş
göçeli
ecel şerbetini içeli
yıl yıllardan aralandı
anılar karalandı
belleklerimizden

Sulu sepken kar yağdı
Denizliye bu gece
Sabaha yerde kaldı
Dağlara ağdı nice
Yağmur sulusepken kar
Şimdi bereket doğar

kendi sesimden
sıkıldım
elini koy yüreğim üstüne
atışları yorgun

karlanıyor tepeler

umudum
dağın ardında
kapılar sürgülü
sevi yürekte gömülü

umudum

umuda türkü yaksam
çürümeden dön beri
ardına dönüp baksam
yürümeden dön geri

takvim soldu yıl oldu