Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ışıtın gökyüzünü
ıslanırsan üşüme
kaşıtırım düzünü
gece girin düşüme
hep
düşe

dahası gidemezdi
ıraklar yakıncacık
kendini yedemezdi
ıraklar yakıncacık
gözü yola aheste
işitse gelen sese

giderken ardına baktın mı
savrulan saçlarında anılar
ağlayan bulut
tan kızılı şafak
deniz dalgalı gözlerinde
çağlıyor ırmak

ırmakları kışındı
aldızına serenin
cırmakları işindi
yaldızına yerenin

aklında mı gizleri

zamansız
zeminsiz bir şiir de
gönlüm
susma konuş
al götür beni buralardan

düşlerim yağmur kokusunda
buharı tüter ilkyazın
toprağında sözcükler açar
tomurcuklanır gelir ardından

düşlerim toprak kokusunda

yamacına doğuşa
ısıt evrenden yeri
avucunda sil teri
oluncaya koğuşa

alından al cemreye

karasına daldığın
düşlerdesin
alnına kara çalınmış
karasında kaldığın
gözlerde karabasan
hecenin karasını

kara bulutlar gamlı
kapkara karanlık gök
hava soğuk ve nemli
kapkara karanlık gök

dağlar oyun yaşında

ince belli
bardakta
mis kokulu
tavşan kanı çay