Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kara gözlerinde
durgun sular çağıldar
incecik dupduru
fesleğen kokusu
yüreğinde ince sızı

Karcı dağına ay doğar
Karla yüzünü oğar
Dorukta ışır inci sağar
Karcı dağına doğan ay

Karcı dağına dumanlar

şiir yazmaktan
korkar oldum
sildiler maviliği gökten
karardı gökyüzü

dudaklarımı okudu san ki içimi de

sessizce ayrıldın aramızdan
dönüşün yok geriye
aylarca yıllarca sürecek
dinmeyecek özlemin

saklı yasaklı bir koklama bile

heder oldu gençliğim
kararınca kalınca
gider oldu dinçliğim
kararınca kalınca

nasıl oldum ne idim

unutamadım
kara sakızlımsın sen
yüzü gün yakmış
dokudum yüreğime

karaya değme

candan duruşun
duru durgun ve berrak
yürek vuruşun
doru yorgun beyaz ak

güzelliğinde

karda kayanı görün
korda koyanı görün
uzağından arama
gözün oyanı görün

karda kızak kayana

haberi yoğudu
hava soğudu
kar yağıyordu
sevindi giyindi

yarım saat yürüdü

kaçmak mı
benliğimde saklı bir kaç tanık
yılgın bıkık
düşüncelerin savruluyor
yoksun kaldım özgür sevişmelerden
yelsiz değirmenler viran