Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dinle delikanlı
kanma sakın
şehrin zehirli kokusuna
ağır parfümlerle
deterjanlı sularına kanma
ciğer pareleyenleri

dinledim yağmur sesini
sevileri anlatan ilkyazlarda
toprağa değende seviler
güllere değiyor sihrini

küçük derelerin koynunda

gül kokusu yanar bakışlarında
yıkıp talan etme dindir acımı
ayıp mıydı sevda yakışlarında
yakıp yalan katma dindir acımı

alışıp gecenin karanlığına

anarken seni
içim sızılar
uyur uyanık düşlerken
ıslığımda türküler
beni alır götürür

durur mu kapı arkasında
tüten bacanın dumanınla
ardıç isi katran gibi kokar
eleminden sıyırır acısını
kan olur burnunuzda
içini bayar gördüğün pıhtı

sızıladı sancıdı
ağladığına yansın
özüledi incidi
dağladığına yansın

geleni gideni yok

yan yana notladım
geçen günleri bir bir
düşledim uzunlamasına
yıldızları sayamadım

geceyi soyamadım

Yasa dışı edindin
Şiirin kökeninden
Soluklandın epeyce
Gün görmedin aylarca

Güneşe karşı durdun

asmalı bağına gülü doldursa
ayağında tozu yapışır yere
yoluna uğruna köle oldursa
kayağında buzu yapışır yere

gördüğü insana neler sorayım

yanı başında durdum
sevindim sevilendim yar
sonu başında gördüm
evindim evlendim yar

yaradana ant olsun