Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüzeysel yaşıyoruz
kurulmadan öylece
engeli aşıyoruz
sorulmadan öylece

tüneldeki bayana

çölünde mecnun
çarığını delmeli
yalın ayakla
umar olsun demeli
leyla olsun emeli

yarım kalmış söz
sevişmenin ucunda
unutulan saz
sukabağım tellenir
okşadıkça dillenir

öncesiz belli
keşke sonrası yaşam
bir taş topağı
sol yanımda soluğu
burun ucu oluğu

inleyen poyraz
merdiven kapısına
öksürür densiz
kendini vurur cama
hiç bekler mi akşama

yokluk içinde debelenmişim
anamın yanında
ağlamışım özlediğime
avutulmuşum

bir gün olsun özlediğim olmamış

oynadı yer yerinden
marmara mezar oldu
kaynadı yer derinden
marmara bizar kaldı

geceler ah karardı

beni bu gün doyurdu
çıtır simit susamlar
el aleme duyurdu
ömür boyu susanlar

beni bu gün kumrular

oy benim anam
sözünün derinliği
isli kokmakta
sürdür be yarenliği

oy doğuranım

gecelerde taradım
özlediğime sayın
şimdiye de aradım
gelincesine sayın
egemenliğine çok vardı
sözü dağarcığına