Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eylül sancılı
ve soğumağa başla
sıcaktan kaçıp
bir kuş vur iki taşla
hem sevinç hemi hüznü

tarla tepkili kesek
toz olunca tırmığa
elimin ucu tümsek
az dolunca tırmığa

tırnaklarımla hiçten

çiçek kokusuna tazecik bahar
yanındaysa yarin otursun emi
esnedikçe döker incecik zahar
yanındaysa yarin otursun emi

gündüzüne gece düşler yaşatır

kimi varsıl kimi yoksul
karada yüzenimiz var
kimin hakkı kimde kalır
bell’olmaz düzenimiz var

taş nasıl konur tekere

kardelenlere aydınlık gece
yıldızlara uykularda demlenmiş
an yokluğunda başı dönmüş
yüreğimde tepserir yorgunluğun

gelincik tarlalarında seslice

her akşam kıyılara
gidebilsem ne var
kıyı kıyımda değil
en yakını yüz seksen km

kumsala yatarım

cana yüktü kederim
acısından bizlendik
ilk önce sağlık derim
gecesinden izlendik

girip sevgi bağında

hüzünlü iç çekişmelerin kök saldığı yerler
tan ağartısında uzayan sessiz gölgelerin aldırmadığı yerler
yüreğim düştüğü izdüşümlü yerler

bugün geldiğince yarında aynı gelecek
dakikanın ardından dakikalar geliyor

onulmaz derde düştüm
kapanalı kapılar
acıyla yandım piştim
kapanalı kapılar

çölden çöle sürüdüm

yanıcı bir öpücük
sıcak bir sarılma
yalnızlanan yüreğim
birlikte çarpsa
iki kumru sevecenliğinde