Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uçuğuna patlayan
ateş parçası düşer
çocuğuna atlayan
ateş parçası şaşar

yüzü yüzüne baka

buğulu billur sesleriydi yani
çocukluk çağlarımızda kalan
anımsanır mı serseriydi tanı
çocukluk çağlarımızda kalan

ardına bakmadan geçerken

sözcüklerin akıştığı an
sözcüklerim gelmedi henüz

trafik durdu
doldu yollar
çöktü sanal ağları

göz aç
göz kapa
yıllar avucundan
dökülen

dün

yağmurda bir geceye
gülücüğünde doğmuş
doğmasından önceye
dolunayında boğmuş

mutluluğunda mutlu

vebalimde olursun
kırmızıya çalar güz
sarı yaprak bulursun
yalnızlığa dalar düz

incecik bir yol ölüm

gün öznesinden
yorgun düşünceye dek
yükü ağırdır

günü içmeden
karanlık dolu dizgin

iki çıplak bir hamama
iki yalnız bir odadan
ikiden bire yamama
dediğin hadi oradan

iki yanlış bir doğru mu

ökse otuydu dalda
öksüzlüğüm bilesin
kılkapanıydın alda
köksüzlüğüm filesin

alacağım felekten

ağrıdan ağır yüktür
başıma değer nazar
yücesinden büyüktür
eksilmez çokça azar

kanatamam ağrımı