Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ökse otuydu dalda
öksüzlüğüm bilesin
kılkapanıydın alda
köksüzlüğüm filesin

alacağım felekten

iki çıplak bir hamama
iki yalnız bir odadan
ikiden bire yamama
dediğin hadi oradan

iki yanlış bir doğru mu

vebalimde olursun
kırmızıya çalar güz
sarı yaprak bulursun
yalnızlığa dalar düz

incecik bir yol ölüm

gün öznesinden
yorgun düşünceye dek
yükü ağırdır

günü içmeden
karanlık dolu dizgin

gül bahçesine
dalsam yar kokar mıydı
gülde ansaydım
dolsam yar bakar mıydı

türkü yaksaydım

al baharın burcuna
degülüm gülyüreklim
bürümüş dal ucuna
degülüm gülyüreklim

cemreler toprağında

yavaş git acelen ne
gelir misin gönlüme
savaşla yücelen ne
güler misin gönlüme

dağın dağ hali bitti

uzaktan dökülünce
gözünde yaşına yan
tozaktan sökülünce
közünde aşına ban

yalazından uçuşur

özgürce dalgalan şanlı bayrağım
yurduma simgesin tözüme çakıl
varlığa gölgelen kanla kayrağım
yurduma imgesin közüme yakıl

birliğine çoğul bulduk bulacağız

an
darı
patlağı
tüketilen
bizi tüketen
sessizliğe çeken