Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

okul güzel bir yuvadır
içinde çocuk olunca
her türlü derde devadır
verdiğin insan alınca

dost olur bilene hepi

cana yüktü kederim
acısından bizlendik
ilk önce sağlık derim
gecesinden izlendik

girip sevgi bağında

yüzünü yüzüme çevirdi böyle
elimin tersinden aralamadım
soludu hüznüme devirdi şöyle
bacanı isinden karalamadım

sensizlik içimde aranır oldun

uyur uyanık batıyor
acı demir pıtrağınla
çakır dikenli katıyor
ulanıyor matrağınla

neden diyemediğimden utancı

geç kalmazsın
birazcık daha kal
gözlerinde yiteyim
sus öylece dur

bu anda ellerimi tut

hüzünlü iç çekişmelerin kök saldığı yerler
tan ağartısında uzayan sessiz gölgelerin aldırmadığı yerler
yüreğim düştüğü izdüşümlü yerler

bugün geldiğince yarında aynı gelecek
dakikanın ardından dakikalar geliyor

yok yere estirilen
fırtına biçilirken
derince kestirilen
sırtına açılırken

harman zamanı

düne onulmaz derdi
dediğinde haklısın
üne sunulmaz sardı
dediğinde haklısın

içtenliğime yandım

düştüm sevi od'una
kül oldum yana yana
koca çeşme suyuna
çöl oldum kana kana

yağsız tuzsuz aş oldum

restini çeken yürekle
tüm akan sular
yatağında ikircikli
bir serinlik düştü havadan

ayak ucuna kükrer