Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yanık beden
geride izi kalan
acısı yanında
yandıkça yanan

yanık yürek

uzaklarında yalnızlığı gördün
bu kadar yer sormamıştın
dudaklarına
umarsız kaldın bir araya gelince

anında örgütlenen sözcüklerde

sevdalı yürekler
yaşar mı doyunca
ömür boyu bekler
yaşar mı soyunca

sürür mü bizleri

analar ağladığını
kimseye söylemez
onların zayıf bilmesi
ne değiştirir
zor günlerinde de
ayakta kalabilirsin

kıyısına selam götüren seher yeli
balıklar niçin ölmektedir
dinlerim yoldan geçerken
çalıya çaltının konuştuğunu
neden kararırsın çalı
kanlan canlan biraz

namık cem'e ithafen
sancılı gurbeti siz yazmışsınız
namık cem yazar elbette
acılara gebelenmişseniz
hasreti içinize cızmışsınız
yaralı özleyen namık cem

salındı
bir damla su
ucunda
kadife tüylü yaprağın
gözü körolası

darılamadım da darılamam ki
sarılamadım da sarılamam ki

daha da beklerim gelecek diye
yüreğimden derin delecek diye
bir çırpıcık yırtıp silecek diye

sorgudayım sorun sorunlarımız
yarında mı bugün demi dünde mi
torudayım torun torunlarımız
derinde mi yükü damı bunda mı

soğudu su
saçaklarda buz sıralı
güneş
bulutlardan çok uzak
soğucak