Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kıyısına selam götüren seher yeli
balıklar niçin ölmektedir
dinlerim yoldan geçerken
çalıya çaltının konuştuğunu
neden kararırsın çalı
kanlan canlan biraz

namık cem'e ithafen
sancılı gurbeti siz yazmışsınız
namık cem yazar elbette
acılara gebelenmişseniz
hasreti içinize cızmışsınız
yaralı özleyen namık cem

salındı
bir damla su
ucunda
kadife tüylü yaprağın
gözü körolası

darılamadım da darılamam ki
sarılamadım da sarılamam ki

daha da beklerim gelecek diye
yüreğimden derin delecek diye
bir çırpıcık yırtıp silecek diye

sorgudayım sorun sorunlarımız
yarında mı bugün demi dünde mi
torudayım torun torunlarımız
derinde mi yükü damı bunda mı

soğudu su
saçaklarda buz sıralı
güneş
bulutlardan çok uzak
soğucak

yörük kolanı gibi uzan
alına al dala dal yazın
yığılmış bir köşeye
yumağını sarardı zaman

maviliğinde tutun

sokaklar boş hoşça kal
ayaz yağdı şaşırdık
şakaklar kırçıl sakal
beyaz değdi kaşırdık

kaçmaya inat uçun

kini doldurup
dalın ucuna asın
beni kaldırıp
gül sevisine basın

hiç yakarmadan

beden özgücü sıktı
söz dökülmüyor yere
viran eyledi yıktı
söz dökülmüyor yere

vurup vuruşa doldum