Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağları aşam
kavuşam
yere düşem
sıvışam

beyim paşam

düşümü sakladım
akalan karpuzunda
bir kara çekirdeğe
toprak ana
gülümsemekte
bostan tarlasında

kahve potasında kavrulsam
harlı ateşli
çılgın alev esen yaprak gülleri içinde
sırıl sıklam yansam

yangın yelinde savrulsam

dolu dizgin bir sevdadır dolanan
başımda
ağrımadık zerresi kalmayan
sıcağa soğuğa bahara
kabul
fesleğen kokulumla

kopuza benzer kabağım
telinen inler nazlanır
kapıza sıçrar tabağım
elinen dinler azlanır

tanrı vermiş çeşit çeşit

kanada değince yüz
dayanmalı korkudan
kurtulmalı kuşkudan
şaşkınlığa küçüğüz

tanıdık dostu nerde

kaldık yine
başbaşa
cancağzım gel
başk'edek

kaldık yine

kaldırımı kaldırın
araba koyacağız
yaptırımı yaptırın
körebe soyacağız

indirimi indirin

başın yere koymadı
kara toprak ye toprak
eri aşa doymadı
kara toprak ye toprak

kimler geldi göçmedi

kar
lapa lapa yağarken
sevinirim
yüreğime gün doğar

erkenden kalkarım