Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mavi bugün üzgün
sereserpe şehirde
umuduna yaslandığım
pencerede umarsızlığım
öpüyor beni

Masal anlatılmadı
Duymadık hiç
Çocuktuk
Ya ağlar yatardık
Ya yattığız yerde kalırdık

özlerime yangın düştü seherle
selamı sabahı kesme sevgilim
gözlerime ağı dökme kahırla
selamı sabahı kesme sevgilim
acıtıp poyrazla esme sevgilim

hüznü ekince
yüreğimin düzüne
göz yaşı döktüm
kanasıya sulandı

kaç sürem geçti

iki türbe bir tekke
gerçeğe gelen var mı
gönül şehrinde mekke
yüreğe dolan var mı

kulağı yanlış duyar

bülbül gülün alında
şakıyıp gülden yanar
irem bahçem dalında
hoşuna gider kanar

uçuşur da dağlarda

abidinin yıldızı
parladı bu akşam
firdevsin çuvaldızı
kımıldadı bu akşam

onca kişi içinde

doruğunda mısınız
mutluluğunda uzun
köyün adamısınız
üzerindesin buzun

ay karanlığındayım

çocuk sesleri duymayalı
epey yıl tükendi
on bir yıl olmuş akılda kalan
çocukların hepsi büyüdü
yüksek okullarda okuyor çoğu

buyurcanım seninle
dünyaları gezelim
buyurcanım benimle
deryaları yüzelim

buyurcanım dizdize