Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iki türbe bir tekke
gerçeğe gelen var mı
gönül şehrinde mekke
yüreğe dolan var mı

kulağı yanlış duyar

Masal anlatılmadı
Duymadık hiç
Çocuktuk
Ya ağlar yatardık
Ya yattığız yerde kalırdık

sarı lira soldu
kuruşlara kaldı
koyun güdemeyen
başa ela oldu

başta gözü gören

kelebeğim özledim
neredeysen uçta gel
herkesçikten gizledim
bu gün saat üçte gel

kelebeğim posterim

'vefasız bir öğretmen arkadaşıma'

bitirdin sana olan
sevgimi ve saygımı
kalmadı yüreğimde
duygusuzluk kaygı mı

özlerime yangın düştü seherle
selamı sabahı kesme sevgilim
gözlerime ağı dökme kahırla
selamı sabahı kesme sevgilim
acıtıp poyrazla esme sevgilim

diz çöküp divan önünde
yazıyorum masa da yok
söz döküp havan çanında
çözüyorum tasa da yok

dağlar başı duman kaplı

yokuş aşağı yavaş
bayıra koşar adım
pilav fasulye lavaş
hayıra coşar tadım

güller açsın rengârenk

yokluğun içinde doğmuşum
biri abi biri aba
üçü geride altı kardeş
bir ana bir baba
bir at bir eşek
bir oda bir ahır

küllükte otuz yıl yananı
onbeş yıl sönende buldum
otuz yılında cananı
yıllardır sinemde duydum

kaç şiir yazıldı saymadım