Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dilsiz ağzım öpüşür
gölgesine pay düşer
yıldızlarla tepişir
halkasına ay düşer

ana damarına kan

nerede siner yoksa
kavga kan ter içinde
soluğunda ki oksa
nedeninden niçinde

tadında mutluluğu

kim öldürür güvercini
neden öyle saldırdınız
derip toplar mıydı cini
neden öyle kaldırdınız

gösterdiğiniz şeyler ok

başındaki taç
günden güne de muhtaç
ötelere kaç
yoldurdun sevgili yar

yılanı gider

ardından bakmadan gider
sende de bende de eyvah
derdinden akmadan yeder
sende de bende de sabah

deli yandan gittin gelmez

yiğit can dost arkadaştı
yirmibeş yıl kime küstü
çıktı geldi bir akşam üstü
tanımam zorlaştı

izmir istanbul dolanmış

çatladı kılcalı
dolu dizgin koşuda tin
ipi kırık gecelerde yazıcı oldum
boş yanım ağırlaştı

susuyorum

suları inmiş
derin derelerden
sulara sinmiş
serin yad ellerden

dağladı közü

ayağında tuşağı uğradığın yerlerde
kapılınca çekene dura bilemezsiniz
içinde ateş ağı kaynadığın terlerde
sapılınca dökene kuru silemezsiniz

canına ayarlansa durduğu tutudadır

yar yar
gurbet yolu
dar
kısa günde
içim
uzar