Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

paslı yüreğe kilit
bitmez çile bu sevda
dert çok kalmadı ümit
bitmez çile bu sevda

atı saldın terkine

yelle kusar tenine
ayazlaymış gibisin
bakarsın ketenine
beyazlaymış gibisin

zülfün teline bağım

başındaki taç
günden güne de muhtaç
ötelere kaç
yoldurdun sevgili yar

yılanı gider

dilsiz ağzım öpüşür
gölgesine pay düşer
yıldızlarla tepişir
halkasına ay düşer

ana damarına kan

ardından bakmadan gider
sende de bende de eyvah
derdinden akmadan yeder
sende de bende de sabah

deli yandan gittin gelmez

yar yar
gurbet yolu
dar
kısa günde
içim
uzar

beklemedim
yeraltında katlanmış
kuyu gibi şehir
oyularak kazılmış
ince yazı yazılmış

bulutlar içinde karcı dağı
karları çarşaflayıp
kurşun göğrenginde
ayazın düşüyor ayıp

eteğinde kasaba köyler

kimi zaman gülüyor
durdukçasın coşuyor
ağaç daldan yülüyor
yordukçasın koşuyor

dikenli bağlantılar

yiğit can dost arkadaştı
yirmibeş yıl kime küstü
çıktı geldi bir akşam üstü
tanımam zorlaştı

izmir istanbul dolanmış