Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hava soğuk mu soğuk
tezek dumanı kokan
nemli ıslak ve boğuk
tezek dumanı kokan

çocukça oyundayız

tutkunuysa yağmurların
susuz yazda kavrulur kır
hep öptüğüm dudakların
okşadığım cep tam takır

tanışalım küsmeden
sıvanmadan dereye
danışalım esmeden
kıvanmadan saraya

sora sora hısımı

soluk almak ta zor
bilerek ölümün ardından
sona kalan dona
arda kalan derde kalır derler

umarsız kayıyor yaşam

umudumu yel üfürdü
biri tutsa dedim içimden
yangında küllerini
denizlere serpsem mi

ah çektikçe ırmaklar kurusa

uzaklarda ararken
yaşayan buluverdim
kozaklarda yararken
taşıyan buluverdim

hambatlılar birlikte

elimde
iğde kokulu
iğde dalı
iğde curam

elimde keser

insan olmak öncelik
özü dolu dolu
sevgi saygı incelik
gözü dulu dolu

memleket istiyordu

ikinciye adrestir
karakusunlardayım
geçen güne strestir
karakusunlardayım

sazlarımı sazladım

kara kışta denizlim
sisin içinde gibi
solumaktan engellim
pisin içinde gibi

kurallar çok uyan yok