Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

adam oluşuna tav olana bak
tuttuğu altında kaybolup gide
damı doluşuna av alana bak
tuttuğu altında kaybolup gide

sokak ortasında tartaklayana

yersizliğin gönlümde
yandın kül oluncaya
kırmızıydı gülümde
sandın kul oluncaya

gelecekten yaslandın

gözyaşlarım
yıldızların söndüğü odalarda
damla damla
damladılar dünyaya

gözyaşlarım

sessizlik yansılarken
içimde çığlıklanan
asiliğin kabarmasında
yalnızlığım

sığ sularında boğulup

kirleydi diye
ne çok kızdılar
bir bilseniz
eylül geçerken

fikirleydi diye

neye benzer ki
dilin boşa sürçmesi
birdenbiredir

kıyısından tut
tutuştururlar seni

sitemlendi bulut
sicim gibi yaşın döktü
ortalık çamur tarlası
sindi saçak altına

soluğu taşmış

sarıl işine
dolgu düşlerden sıyrıl
an bir
kimler gelmiş
kimler geçer

nereye değse gözüm
ucunda çapaklanır
sıkı düğüme çözüm
acunda kapaklanır

kirpiği suyunadır

geliyorum sevgili
güpe gündüz
akşam sekizde
evde olacağım
yalnızlığım bitecek